A G A I N

posted on 16 Aug 2013 23:10 by gsu-immortal
 
 
คิด
คิดว่าที่ทำอยู่คงทำได้
เจอหน้ากันอีกทีคงจะทำใจได้
สุดท้ายก็กลับมาที่เดิม 
 
 
ระหว่างทางนั่งรถกลับบ้าน
มองออกไปนอกหน้าต่าง
มองออกไปให้ไกล
ไกลที่สุดเท่าที่จะมองได้
 
สุดท้ายก็อดคิดถึงไม่ได้อยู่ดี 
 
... .
 
นั่งไปสักพักน้ำตาก็ไหลออกมาเพราะความคิดถึง บ่อยครั้ง
บางทีก็คิด ไม่อยากเป็นแบบนี้อีกแล้ว
มันเหนื่อย เรียนก็เหนื่ยแล้ว ต้องเหนื่อยใจกับตัวเองอีก ที่ไม่ยอมไปไหนสักที
ทั้งๆที่อีกฝ่ายอาจก้าวไปสุดลูกหูลูกตาแล้วก็ได้
 
ทุกวันนี้ก็แทบไม่ได้คุยกันแล้ว พยายามจะหยุด
มันยากนะ บอกตรงๆ
 
มีคนถามว่านานเท่าไหร่แล้ว มันก็นานแล้ว
นานพอที่อีกฝ่ายไปคิดถึงคนอื่นแล้ว ที่ไม่ใช่เรา
 
 
 
เคยคิดอยู่เหมือนกันว่า ถ้าเกิดวันหนึ่งไปเที่ยวหรือทำอะไรก็แล้วแต่
จะคิดถึงกันบ้างไหม เรายังคิดถึงเสมอ เราจำได้
จำได้ว่าเธอชอบอะไร เราอยากจะซื้อมันทุกครั้ง แต่จะให้เพราะเหตุผลอะไร
พี่น้องหรอ?  มันไม่สนิทใจเลย ยังทำจไม่ได้
 
 
 
 
"เป็นเหมือนเดิมก็ดีอยู่แล้ว"
.
.
 
 
 
.
 
 
 
จริงๆแล้วอยากพูดว่า คิดถึง ในฐานะอะไรก็ได้
แต่ติดตรงที่พูดไม่ได้
 
คิดถึง k นะ